Nöbetçi Eczaneler
Sinemanın Tek tipleştirme Riski ve Akpınar’ın Uyarısı
Metin Akpınar, Kemal Sunal’ın tiyatrodan sinemaya geçiş yaptığı dönemde ona mesleki bir tavsiyede bulunduğunu dile getirdi. Akpınar, sinema sektörünün oyuncuları belirli kalıplara hapsetme eğiliminde olduğuna dikkat çekerek Sunal’ı şu sözlerle uyarmış:
“Kemal bizden ayrılırken dedim ki: ‘Aman yavrum, sinema öyle bir şeydir ki aynı rolleri oynatırlar, yazık olur, kumaşı olan bir adamsın, o duruma düşme’ dedim.”
“Düştü ve Zengin Oldu”
Akpınar, bu uyarısının ardından yaşanan süreci espirili bir dille özetleyerek, sinema sektörünün gerçekleri ile sanat kaygısı arasındaki ince çizgiye değindi. Kemal Sunal’ın o dönemdeki başarısını ve popülaritesini kendi uyarısına uymamasına bağlayan Akpınar, sözlerini şöyle sürdürdü: “Düştü ve zengin oldu. Beni dinlese açlıktan ölecekti rahmetli.”
Sanatsal Kaygı ve Ekonomik Gerçeklik
Bu anı, Türk sinemasında “karakter oyunculuğu” ile “popüler sinema” arasındaki dengeyi de ortaya koyuyor. Metin Akpınar, dostunun yeteneğinin (kumaşının) harcanmasından korkarken, Kemal Sunal’ın canlandırdığı tiplemelerin Türk halkı tarafından ne kadar büyük bir sevgiyle karşılandığını ve bu sayede devleştiğini vurguluyor.>>>Şahan KARTAL