Bozkır’ın beyleri

Afyon’un dağlarından, yaylalarından ve kırsalından yükselen bu sade hayatlar; soba dumanı kadar gerçek, toprak kadar samimi bir hatırlatma yapıyor.
İlkay Tınaztepe’nin bu tercihini izlerken insana şu duygu geliyor: Bu bir kaçış değil, cesaret. Herkesin konuştuğu ama çok az insanın yapabildiği bir yüzleşme. Kalabalığın içinden bilinçli bir şekilde çekilmek, “daha az”ı seçmek ve bunun arkasında durabilmek… Bu, kolay bir karar değil. Ama samimi olduğu her hâlinden belli.
Pala Dayı’ya baktığımda ise bambaşka bir his geçiyor içimden. Onun duruşunda bir seçimden çok, bir kabulleniş var. Hayatı olduğu gibi karşılayan, fazlasını istemeyen ama elindekinin kıymetini bilen bir hâl. Konuşurken öğretmeye çalışmıyor, nasihat vermiyor. Zaten en güçlü tarafı da bu. Yaşadığını söylüyor, gerisini bize bırakıyor.
Bu isimler bugün programlara konuk ediliyor, sosyal medyada binlerce insan tarafından izleniyor. Çünkü şehirde yaşayan insanlar yoruldu. Sürekli konuşulan, sürekli tüketilen, sürekli yarışılan bir hayatın içindeler. Dağda yaşam ve Pala Kardeşlerin videoları bu yüzden bir “trend” değil; bir işaret.
Ama altını özellikle çizmek gerekiyor: Dağda yaşam romantik bir masal değil. Soğuğu var, yalnızlığı var, zorluğu var. Herkes için uygun değil. İlkay da, Pala Dayı da bunu gizlemiyor. İşte bu dürüstlük, bu içerikleri kıymetli kılıyor.
Afyon’un dağları, yaylaları, kırsalı; sadece üretimin değil, insanın kendini yeniden hatırlamasının da mekânı. Bu topraklarda hâlâ doğayla kavga etmeyen insanlar var. Ve belki de şehir merkezlerinde yaşayan bizlerin, bu insanlardan öğreneceği çok şey var.
Kanal3 ve Gazete3 olarak biz yeni tanışmadık, birlikte dokunduk Afyon’a, bölgemize ve değerlerimize… Dün de birlikteydik, bugün de birlikteyiz. Bunu söylemekten gurur duyuyorum.
İçeriklerimizde ve haberlerimizde yer verdiğimiz İlkay ve Pala Dayı kardeşlerimizin kalpleri güzel, niyetleri güzel. Yollarının da hep açık olacağına inanıyorum.
Ve ey Afyon… Az konuşup çok dinleyebilmenin ne kadar kıymetli olduğunu bir kez daha hatırlayalım.
Bu kardeşlerimiz bugün bir yerlere geldiyse, ses getiriyorsa, bir farkındalık oluşmuşsa; yarın birileri çıkıp da “Dün neredeydiniz?” diye sorduğunda, verecek bir cevabımız olsun.